Uczynki miłosierne względem ciała: 2. Spragnionych napoić

  1. Skutki braku wody.

Przyszło trochę mrozu i od razu w niektórych miastach pojawiły się problemy z dostępem do wody. W wiadomościach TV podano wiadomość, że w jednej z dzielnic Krakowa pękła rura doprowadzająca wodę. Setki mieszkańców zostały pozbawione wody. Nie mieli więc możliwości przygotować jedzenia i dokonać czynności osobistej higieny. Na szczęście trwało to zaledwie kilka godzin dopóty, dopóki ekipa hydraulików nie usunęła awarii. Bez wody dzielnica nie miała życia. Rok 2015 zafundował nam piękne lato i wielkie upały. Wody gruntowe obniżyły się tak mocno, że  wyschnęły niektórych studnie. Rzeki odsłoniły nieznane nam dotąd swoje dna, a rzekę Wisłę prawdopodobnie można było po prostu przejść z jednego brzegu na drugi. Na wielu działkach, między innymi na naszej na Kresach, zaczęły usychać stare tuje, dęby i brzozy. Na ziemiach Podlasia żar słońca i brak opadów dokonał spustoszenia na uprawnych polach. Można było oglądać setki tysięcy hektarów z uschniętą kukurydzą i zagony zboża z karłowatymi kłosami. Gospodarze nie mogli skosić drugi raz trawy na łąkach, bo ta w ogóle nie urosła. W wielu miejscach zapanował księżycowy widok zamiast urodzajnych plonów. W zagrodach wiejskich pojawiła się bieda, której przyczyną był brak deszczu z nieba.

  1. Woda w organizmie człowieka.

Z nauki biologii o człowieku dowiadujemy się, że woda stanowi główny składnik ludzkiego ciała. Z samego wyglądu jest bardzo dziwna, bo nie ma zdecydowanego koloru, nie zawiera specjalnych kalorii, nie ma barwy i jest przejrzysta. Kiedy w czystej wodzie zanurzymy się, widzimy przed siebie na dobre kilkadziesiąt metrów. Pozbawieni pokarmu żyjemy dłużej aniżeli pozbawieni wody. Bez niej nie udałoby się nam przeżyć się nie więcej niż 10 dni. Woda spełnia wiele istotnych funkcji w organizmie. I o dziwo  obejmuje aż około 60% masy ciała dorosłego człowieka. Najwięcej jednak posiadamy jej w wieku dziecięcym.

Woda jest składnikiem komórek. Buduje ich strukturę. Stanowi środowisko dla wielu ważnych procesów w ciele człowieka. Przede wszystkich jest nośnikiem mikroelementów potrzebnych do funkcjonowania komórek, stawów i mięśni. Oczyszcza organizm z toksyn  zawartych w  pożywieniu oraz pełni funkcje biologiczne i fizjologiczne. Ze względu na brak zapachu czy barwy błędnie przypisujemy jej nikłe znaczenie. Na razie, ze względu na ogólnie łatwą możliwość dostępu do niej oceniamy ją niesprawiedliwie i nie doceniamy jej. Ogólnie brak nam świadomości i wiedzy, jak jest ona ważna dla naszego organizmu i jak wiele dobra dla niego czyni. Do jej ciągłego istnienia jesteśmy bardzo przyzwyczajeni. Warto wiedzieć, że zawartość wody w organizmie powyżej 12 roku życia zaczyna się różnicować ze względu na płeć. Procentowa ilość wody w ciele chłopców i mężczyzn jest wyższa niż w przypadku dziewczynek i kobiet. Wynika to z faktu, iż u płci pięknej od wieku nastolatki rozpoczyna się zwiększanie zawartości tkanki tłuszczowej w ciele w porównaniu z mężczyznami. Tkanka tłuszczowa może gromadzić tylko około 10-20% wody. Więcej wody natomiast znajduje się w mięśniach, których mężczyźni mają procentowo więcej. Różnice między płciami w ilości wody są na poziomie około 4 – 6%.

  1. Skąd organizm czerpie wodę

Wyróżnia się 2 źródła wody, która dostarczana jest do organizmu. Są nimi: woda dostarczana z pokarmów oraz tzw. woda metaboliczna. Najwięcej jednak organizm czerpie wody z wypijanych płynów oraz posiłków. Ogólne spożycie wody dla przeciętnego człowieka plasuje się na poziomie około 11 szklanek dziennie. Warto przyjrzeć się swojemu codziennemu odżywianiu i spróbować skonfrontować czy  dostarczamy do organizmu co najmniej 1,5 litra płynów dziennie.

  1. Troska o wodę

Miejscem, w którym powstawała idea uczynków względem ciała była Ziemia Święta. Z geografii wiemy, że ten region świata posiada dwie pory roku: deszczową – trwającą od listopada do kwietnia oraz suchą – od maja do października. Podczas pory suchej nie spadnie tam ani jedna kropla deszczu. Panuje totalna susza. W tym czasie zarówno ludzie jak i zwierzęta korzystają z zasobów wody zebranej podczas pory deszczowej. Od stuleci mieszkańcy zmuszeni byli do budowania publicznych dużych zbiorników wodnych i mniejszych które nazywali cysternami. Zapewniały im one przeżycie pory suchej. Niektóre z nich były ukryte pod powierzchnią ziemi. Np.: chociażby odkryty przez archeologów w 2012 r tuż w pobliżu Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie ogromny zbiornik na wodę pochodzący z okresu Pierwszej Świątyni. Badacze ujawnili, że wykuty w litej skale zbiornik mógł pomieścić 250 metrów sześciennych cieczy (250 tys. litrów). Naród Żydowski jak inne narody uważali wodę za prawdziwy skarb. Bez zapewnienia sobie jej zasobów wody na porę suchą narażeni byli na śmierć. Ona dawał im przetrwanie.

  1. Duchowe znaczenie wody

W Biblii woda uważana była za źródło życia, za dar Boga potwierdzającego Jego życiodajną dobroci. Dlatego w zwyczaju człowieka Wschodu nikomu nie wolno było odmówić wody. Napojenie spragnionego było równoznaczne z podtrzymywaniem jego życia, a nawet ocaleniem od śmierci. Kiedy dzisiaj chcemy żyć Ewangelią, powinniśmy zatroszczyć się o to, żeby nie tylko zobowiązać się do zaspokojenia i pragnienia indywidualnego człowieka, którego spotkamy na drodze, lecz także działać w tym kierunku, aby przyczynić się do rozwiązywania problemu braku wody w tych regionach świata, w których setki tysięcy ludzi cierpi na skutek jej braku. Dzisiaj ludność Afryki, na pozbawionych obszarach wody,  woła rozpaczliwie i pomoc. Skoro woda jest znakiem  błogosławieństwa Bożego (Iż 41, 17-20), to jej dostarczenie oznaczać będzie uczestnictwo w rozdawaniu dobroci Boga. Drugi uczynek miłosierdzia względem ciała – spragnionych napoić- wykracza poza ramy i ograniczenia i dla osób indywidualnych, wspólnot, organizacji państwowych i kościelnych stanowi humanitarne wyzwanie i zobowiązanie.

U proroka Izajasza czytamy: „ O, wszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy”(Iz. 55,1). Znalazła ją, dzięki Chrystusowi Samarytanka przy studni. Otrzymała dar „wody żywej”. Jej znaczenie dokładnie opisuje prorok Ezechiel (Ez 47,1-12), kiedy opisuje jak ona wypływa spod świątyni najpierw małą strużką, później małym potokiem, który wreszcie przybiera kształt wielkiej rzeki nawadniającej wszystko, co przy niej rośnie. Woda wypływająca spod świątyni niesie dla ludzi wartości duchowe, potrzebne dla życia nadprzyrodzonego. Konsekracja tej idei dokonała się w momencie śmierci Jezusa na krzyżu, kiedy z Jego przebitego boku wypłynęła Krew i Woda. Wtedy spragnionych napoić oznacza także nie tylko skuteczne wyjście naprzeciw spragnionym fizycznie, lecz także zaspokoić ich duchową potrzebę. Jest ich wielu na wszelkich „pustyniach świata”, zdanych tylko na siebie i nie będących w stanie odnaleźć Boga. Dobra i słuszna rzeczą jest, że kiedy chrześcijanie wychodzą naprzeciw  potrzebie fizycznej ludzi, nie zaniedbują ich potrzeb duchowych. Ci ludzie, żyjący bez Boga, bez moralności, pozostawieni tylko sobie, mogą być przyrównani do bezwodnej i suchej pustyni oraz do wyschłej, bez owocnej ziemi.

Dostarczanie wody może stanowić też czynnik ewangelizacyjny, zwłaszcza wtedy, gdy obdarowywani pytają i imię czego otrzymują bezcenny dar, w imię kogo działają osoby niosące im pomoc. Bywa, że dostarczania wody mogą być na usługach antyewangelizacji. Dobroczyńcy mogą, ale nie muszą, wykorzystać humanitarną pomoc jako reklamę do głoszenia niemoralnej ideologii i propagowania występnego modelu życia.